Turist Rehberliği Nitel Araştırmalar Dergisi 2021, 2(1): 75-89: Khalkedon’dan Kolkhis’e: Argonautları Keşfetmeye Yönelik Bir Tur Önerisi

Khalkedon’dan Kolkhis’e: Argonautları Keşfetmeye Yönelik Bir Tur Önerisi

Nuray YILDIZ1

Vedat ACAR2

PDF (Göster/Preview)


Özet

Argonautlar efsanesi, Altın Post’u ele geçirmek için İason önderliğinde yola çıkan bir grup mitoloji kahramanının Yunanistan’da Teselya bölgesinden başlayarak Gürcistan’a (Kolkhis’e) uzanan yolculuklarını konu almaktadır. Bu çalışmada, Argonautların yolculuğunu günümüz şartlarında gerçekleştirmeye yönelik bir tur önerisi oluşturmak amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda öncelikle Argonautlar ve Altın Post efsanesi hakkında literatür taraması gerçekleştirilmiş, sonrasında söz konusu güzergahın uygulanabilirliğini ortaya koyabilmek amacıyla tur güzergahı hakkında deneyimli iki uzmana başvurulmuştur. Uzman görüşü neticesinde, uzun mesafeli deniz yolculuğu, yüksek maliyet ve Karadeniz’in sert iklim koşulları nedeniyle rota üzerinde sınırlandırmaya gidilmiştir. Neticede tur programının, İstanbul-Batum arasını kapsayacak şekilde karayolu ile gerçekleştirilmesine karar verilmiştir. Tur programının planlanmasında maliyet, zaman ve günümüz koşullarının uygulanabilirliği gibi faktörler dikkate alınmıştır. Takip edilecek rotanın belirlenmesinde ise güzergaha hakim 12 yıl deneyimli otobüs şoförü ile görüşme gerçekleştirilmiştir. Yapılan görüşme neticesinde İstanbul-Batum arasında 8 gün süren bir tur programı oluşturulmuştur.

Anahtar Kelimeler: Argonautlar, Altın Post, Tur Programı, Özel İlgi Turu


Abstract

The Legend of Argonauts is about the journey, starting from Thessaly region in Greece to Georgia (Colchis), of a group of mythological heroes’ which was set out under the leadership of Jason to get the Golden Fleece. In this study, it is aimed to create a tour proposal to realize the journey of Argonauts in today’s circumstances. For this purpose, firstly, literature review was conducted about the legend of Argonauts and Golden Fleece. Then, two experts having experience about the aforementioned route were consulted in order to determine the viability of the tour route. As a result of the expert opinion, the route was limited on account of long-distance sea voyage, high cost and harsh climate conditions of the Black Sea. Consequently, it was decided to carry out the tour programme covering the route between İstanbul and Batum by road. Factors such as cost, time, and viability in today’s conditions were taken into consideration while planning. In determining the tour route to be followed, a bus driver having twelve-year experience in the route was interviewed. As a result of the interview, eight-day long tour programme between İstanbul and Batum was created.

Keywords: Argonauts, Golden Fleece, Tour Programme, Special Interests Tour


Kaynak Göster / Cite This

APA: Yıldız, N. & Acar, V. (2021).Khalkedon’dan Kolkhis’e: Argonautları Keşfetmeye Yönelik Bir Tur Önerisi. Turist Rehberliği Nitel Araştırmalar Dergisi, 2 (1): 75-89.


Kaynakça / References

Acar, G. (2020). Argonautika (Argo Denizcileri). Journal of Epigraphy, Reviews and Translations, Libri VI, 357-359.

Acar, V. & Erbay Aslıtürk, G. (2013). A Proposal of a Route to Tours to the Ancient Age Oracle Centres of West Anatolia, International Conference on Religious Tourism and Tolerance, 09-12 May 2013, pp.67-84, Konya, Turkey.

Acar, V. & Çolakoğlu, O.E. (2015a). A Proposal of Farm-based Tourism Within the Context of Rural Tourism: Yedibilgeler Winery, Romanian Rural Tourism in the Context of Sustainable Development: Present and Prospects. 28-30 May 2015, pp.7-26, Iaşı, Romania.

Acar, V. & Çolakoğlu, O.E. (2015b). A Proposal of Farm-based Tourism within the Context of Rural Tourism: Zeytinseli, 2nd International Congress of Tourism and Management Researches, 01-03 May 2015, pp. 904-919, İzmir, Turkey.

Acar, V. & Karaosmanoğlu, K. (2019a). Greko Roman Gastronomisini Deneyimlemeye Yönelik Bir Tur Önerisi, içinde Doğudan Batıya 70. Yaşında Serap Yaylalı’ya Sunulan Yazılar, Erön, A. & Erdan, E. (Eds), 511-530, Ankara: Bilgin Kültür Sanat Yayınları.

Acar, V. & Karaosmanoğlu, K. (2019b). Çerkes Mutfak Kültürünü Deneyimlemeye Yönelik Bir Tur Önerisi: Düzce İli Örneği. International Journal of Contemporary Tourism Research, 3 (2), 177-197.

Acar, V. & Tütüncüler Bircan, Ö. (2016). A Caravan Tour Proposal Including Three Settlements Dating Back to the Assyrian Trade Colonies Period in Anatolia, Romanian Rural Tourism in the Context of Sustainable Development: Present and Prospects, 26-28 May 2016, pp.92-114, Vol. XL, Iaşı, Romania.

Akturan, U. (2013). Dokuman incelemesi, içinde Nitel Araştırma Yöntemleri: Nvivo ile Nitel Veri Analizi,

Örnekleme, Analiz, Yorum (Baş, T. & Akturan, U.), 2. Baskı, (ss.117-126), Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Apollonius Rhodius, (1889). ‘The Argonautica’ of Apollonius Rhodius. Bell, G. (Edt.) London: Chiswick Press.

Antonius Liberalis, (2005). The Metamorphoses of Antoninus Liberalis: A Translation with Commentary.

Celoria, F. (Edt.). London and New York: Routledge.

Berens, E. M. (2009). The Myths & Legends of Greece and Rome. Soares, S.M. (Edt). Amsterdam: Metal Libri.

Bonnard, A. (2004). Antik Yunan Uygarlığı Euripides’ten İskenderiye’ye. (Çev. Kurtgözü, K.). İstanbul: Evrensel Basım Yayın.

Coleman, J. A. (2007). The Dictionary of Mythology an A-Z of Themes, Legends and Heroes. London: Arcturus Publishing Limited.

Colum, P. (2011). The Golden Fleece and the Heroes Who Lived Before Achilleus. New York: The Macmillan Company.

Cömert, B. (2010). Mitoloji ve İkonografi. (3. Baskı). Ankara: De Ki Basım Yayım.

Daniels, M. (2014). Bir Nefeste Dünya Mitolojisi. (1. Baskı). (Çev. Üstel, P.). İstanbul: Maya Kitap.

Emir, O. (2018). Argonautlar Efsanesi: Bir Mitos’un Ardındaki Gerçekler ve Kolkhis. Uluslararası Karadeniz İncelemeleri Dergisi, 6 (6), 161-177.

Erhat, A. (1996). Mitoloji Sözlüğü. (23. Baskı). İstanbul: Remzi Kitabevi.

Fox, W. S. (1916). Greek and Roman. Gray, L.H. & Moore, G.F. (Eds). In The Mythology of All Races (Vol. I), Boston: Marshall Jones Company.

Grimal, P. (1986). A Concise Dictionary of Classical Mythology. Kershaw, S. (Edt). England: Basil Blackwell Ltd.

Grimal, P. (2012). Mitoloji Sözlüğü: Yunan ve Roma (Çev. Tamgüç, S.). Kabalcı Yayınevi: İstanbul.

Halikarnas Balıkçısı, (1985). Anadolu Tanrıları. (5. Baskı). Ankara: Bilgi Yayınevi.

Halikarnas Balıkçısı, (1989). Merhaba Anadolu. (6. Baskı). Ankara: Bilgi Yayınevi.

Halikarnas Balıkçısı, (1992). Anadolu Efsaneleri. (7. Baskı). Ankara: Bilgi Yayınevi.

Hamilton, E. (1953). Mythology. Calcutta: Vidyodaya Library Private Ltd.

Homeros. (2008). İlyada. (Çev. Erhat, A.- Kadir, A.). İstanbul: Can Sanat Yayınları.

Kelly, S. (2009). Kayıp Kitaplar Kitabı. (Çev. Gür, H.). Ankara: Bilgi Yayınevi.

Kırcı, G. S., Yalçın Cömert, H. S. & Özer, E. (2017). Anne- Çocuk Cinayetleri: Medea Kompleksi. Adli Tıp Bülteni, 22 (2), 130-133.

Kozak, M. (2014). Bilimsel Araştırma: Tasarım, Yazım ve Yayım Teknikleri. Ankara: Detay Yayıncılık.

Lafüriya, M. (2015). Altın Post (Çev. Chkotua, O.). İstanbul: Muşni Lafüriya & Yeni Anadolu Yayıncılık.

Latacz, J. (2006). Antik Yunan Tragedyaları (1. Baskı). (Çev. Onay, Y.). İstanbul: TEM Yapım Yayıncılık.

Necatigil, B. (1988). 100 Soruda Mitologya (4. Baskı). İstanbul: Gerçek Yayınevi.

Rızaoğlu, B. (2012). Turizm Davranışı (3. Baskı). Ankara: Detay Yayıncılık.

Roman, L. & Roman, M. (2010). Encyclopedia of Greek and Roman Mythology. Facts on File Inc.:

Infobase Publishing: New York.

Smith, N. (2013). Jason and The Argonauts. New York: Osprey Publishing.

Yaylalı, A. (2018). Kyzikos. Sözlü Bildiri. Uluslararası Bandırma ve Çevresi Sempozyumu Tam Metin Bildiriler Kitabı I: Tarih, Arkeoloji, Göç Hareketleri, Önemli Şahsiyetler, Kültür ve Folklor, Edebiyat ve Eğitim. 1. Baskı, 17-19 Eylül 2018, ss. 6-8, Balıkesir, Türkiye.

Yeşil, P. & Koç, B. (2017). Giresun Adası’nın Ekoturizm Potansiyelinin Belirlenmesi. Yazılı Bildiri. DOKAP Bölgesi Uluslararası Turizm Sempozyumu Bildiriler Kitabı. 23-24 Ekim 2017, ss. 213-219, Trabzon, Türkiye.

Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (9. Genişletilmiş Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.


Turist Rehberliği Nitel Araştırmalar Dergisi 2021, 2(1): 44-74: Dalış Turizmi Kapsamında, Çanakkale Boğazı ve Çevresinde Bulunan Batıkların Dalış Rotalarının Belirlenmesi

Dalış Turizmi Kapsamında, Çanakkale Boğazı ve Çevresinde Bulunan Batıkların Dalış Rotalarının Belirlenmesi

İbrahim Şinasi TÜRKEL1

Sinan GÖKDEMİR2

PDF (Göster/Preview)


Özet

Dünya genelinde dalış aktivitesinin her geçen gün ilgi gördüğü ve bu durumun turizmde karşılık bulduğu ortadadır. Bu anlamda Türkiyenin dalış turizmi etkinliğinden hak ettiği payı alamaması ülke açısından büyük kayıptır. Bu çalışmanın amacı Türkiye’nin önemli tarihi ve kültürel turizm çekim merkezlerinden birisi olan Çanakkalenin dalış turizmi potansiyelini, birinci Dünya savaşı esnasında ve sonrasında bölgede batan batıklar üzerinden ortaya koymaktır. Araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan veri toplama tekniği, doküman incelemesi ve gözlemdir. Bu amaçla Çanakkale boğazı ve çevresinde bulunan batıkların yerleri gerek karadan gerek ise denizden gözlem yoluyla incelenmiş ve dalış turizmi rotası oluşturulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın, dalış turizmi kapsamında turistik bir ürünün oluşturması anlamında seyahat acentaları için önemli olduğu düşünülmektedir. Sonuç olarak, Çanakkale ve çevresindeki batıkların turistik ürün çeşitliliğine katkı sağlaması amacı ile çalışmada batıklar dört farklı rotaya ayrılmış ve batıkların yerleri, durumları ve dalış imkanları çalışmada ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bir kriz dönemi olan Covid-19 sürecinde bu rotanın seyahat acentaları ve turist rehberleri tarafından benimsenmesi ve kullanılması beklenmektedir.

Anahtar Kelimeler: Turizm, Dalış Turizmi, Dalış Rotası


Abstract

Diving activity gets important for tourists all around the world. In this sense, it is a great economic loss for Turkey to not get its deserved share in diving tourism activities. The aim of this study is to reveal the diving tourism potential of Çanakkale through the sunken ship wrecks in the region during and after the First World War. Qualitative research method was used in the research. The document analysis and observation techniques used in the research. For this purpose, the places of ship wrecks in the Dardanelles and its surroundings were examined both from the land and from the sea, and it was tried to create a diving tourism route. The study is considered to be important for travel agencies in terms of creating a touristic product in terms of diving tourism. As a result, the wrecks were divided into four different routes in the study. In order to contribute the touristic product variety of the Dardanelles Strait and the surrounding wrecks, the locations, condition sand diving possibilities of the wrecks were tried to be revealed in the study. One of the expectation of study to adopt and use by agencies and tourist guides during the Covid-19 period, which is a crisis period.

Keywords: Tourism, Diving Tourism, Diving Route


Kaynak Göster / Cite This

APA: Türkel, İ. Ş. & Gökdemir, S. (2021). Dalış Turizmi Kapsamında, Çanakkale Boğazı ve Çevresinde Bulunan Batıkların Dalış Rotalarının Belirlenmesi. Turist Rehberliği Nitel Araştırmalar Dergisi, 2 (1): 44-74


Kaynakça / References

Akıngüç, G. (2016). Gelibolu Yarımadası’nda Geçmişin İzleri ve İz Bırakanları . İstanbul: NMC Televizyon ve Reklamcılık A.Ş.

Atabay, M. (2013). Çanakkale’de Batan Gemilerin Enkazının Çıkarılması ve Satılması. Ankara Üniversitesi Tarih Araştırmaları Dergisi, 32, 1-24.

Awm: https://www.awm.gov.au/collection (Erişim Tarihi: 20.02.2021)

Awm: https://www.awm.gov.au/collection/C285763 (Erişim Tarihi: 20.02.2021)

Awm: https://www.awm.gov.au/collection (Erişim Tarihi: 20.02.2021)

Bruno, F., Lagudi, A., Collina, M., Medaglia, S., Kalamara, P., Kourkoumelis, D., Nad, D., Kapetanovic, N., Markovic, M.& Miskovic, M. (2019). Opto-acoustic 3D Reconstruction and Virtual Diving on the Peristera Shipwreck, International Conference in Management of Accessible Underwater, Cultural and Natural Heritage Sites:“Dive in Blue Growth” , Athens, Greece, 16-18 October 2019.

Cater, C. (2007). Perceptions of and Interactions with Marine Environments: Diving Attractions from Great Whites to Pygmy Seahorses. London: Routledge Press.

Cater, C., Albayrak, T., Caber, M. & Taylor, S. (2020). Flow, satisfaction and storytelling: a causal relationship? Evidence from scuba diving in Turkey, Current Issues in Tourism, 24(1),1-19

Dearden, P., Bennett, M., & Rollins, R. (2007). Perceptions of Diving Impacts and Implications for Reef Conservation. Coastal Management, 305-317

Demirtaş, D. (2012). Türkiyede Sürdürülebilir Turizm Kapsamında Sualtı Dalış  Turizmi ve Rafting Turizmi, 13. Ulusal Turizm Kongresi, 6-9 Aralık 2012, Antalya.

Deniz Ticaret Odası (İMEAK). (2020). Denizcilik Sektör Raporu. İstanbul: İmeak Deniz Ticaret Odası.

Eduardo R., Cristian M., Fabián A. R., Ernesto L.& Vicente T. M. (2013 ). The Tourism Carrying Capacity of Underwater Trails in Isabel Island National Park, Mexico, Journal of Environmental Management, 52, 335–347.

Erhan, E., Yıldırım, H. M. & Adak, B. (2020). Dalış Turizmine Katılanların Destinasyon İmajı Algılarının Belirlenmesine Yönelik Bir Arştırma: Çanakkale Örneği, Sivas İnterdisipliner Turizm Araştırmaları Dergisi, 3(2), 26-35.

Ghazali, M & Dimmock, K (2013). Introduction: Scuba Diving Tourism. London: Routledge Publishing.

Giddy, J. K. & Rogerson, C. M.(2018). Tracking SCUBA Diving Adventure Tourism in South Africa, Journal of Euro Economia, 37 (02), 47-62.

Hersing, O. (2009). Çanakkale Denizaltı Savaşı. İstanbul: İş  Bankası Kültür Yayınları.

Howard, J. (1999). How Do Scuba Diving Operators in Vanuatu Attempt to Minimize their Impact on the Environment?, Pacific Tourism Review, 3(1), 61-69.

Kainde, H., Santoso, A. J. & Budiyanto, D. (2017). Mapping Diving Locations on Bali Island Based Mobile. International Journal of Computer Engineering and Information Technology, 9(9), 211-215.

Kaplan,     O.     B.     (2019).     Sanayi     Devrimi’nin     İtici     Gücü:     Watt’ın                  Buhar       Makinesi, https://bilimgenc.tubitak.gov.tr/makale/sanayi-devriminin-itici-gucu-wattin-buhar-makinesi         (Erişim Tarihi: 30.11.2019 ).

Karagöz, Y. (2017). SPSS ve AMOS Uygulamalı Nitel-Nicel Bilimsel Araştırma Yöntemleri ve Yayın Etiği. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Kolay, S., Taktak, O., Karataş, S., & Atabay, M. (2013). Derinlerden Yansımalar. İstanbul: Vehbi Koç Vakfı.

Kozak, M. (2015). Bilimsel Araştırma: Tasarım, Yazım ve Yayım Teknikleri. Ankara: Detay Yayıncılık.

Kozanoğlu, O. (2017). Mesudiye Zırhlısı. Çanakkale Muharebeleri 1915, www.google.com/urlsa=i&url=https%3A%2F%2Fcanakkalemuharebeleri1915.com%2Fmakale – ler%2Fokan-kozanoglu%2F427-mesudiye-zirhlisi&psig (Erişim Tarihi: 07.01.2021).

Kurbagaadam.blogspot: http://kurbagaadam.blogspot.com/2007/01/hms-lundy.html     (Erişim Tarihi: 15.03.2021)

Lew, A. A. (2013). A world geography of recreational scuba diving in Scuba Diving Tourism , London: Routledge Press.

Metin, M. (2014). Kuramdan Uygulamaya Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.

Meyer, L. A., Thapa, B., & Graefe, A. R. (2005). Moderator and Mediator Effects of Scuba Diving Specialization on Marine-based Environmental Knowledge-behavior Contingency. The Journal of Environmental Education , 53-67.

Narler, T. (1968). Çanakkale’de bir Panama gemisini batıran Yunan şilebi kaçtı. Cumhuriyet Gazatesi , s. 1.

Navalhistory.net: https://www.naval-history.net/PhotoWW1-10ddLouis2PS.JPG (Erişim Tarihi: 10.02.2021)

Oglander, C. (2005). Büyük Harbin Tarihi Çanakkale Gelibolu Askeri Harekatı. İstanbul: Arma Yayınları.

Özalp, H. (2010). Çanakkale Savaşlarına Sualtından Bir Bakış. Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı (95 nci Yıl Özel Sayıs) , 91-110.

T.C. Resmi Gazete, (2019). 30859 sayılı Türk Boğazları Deniz Trafik Düzeni Yönetmeliği. Ankara.

T.C.Resmi Gazete. (2008,). 26993 sayılı Türkiye Sualtı Sporları Federasyonu Donanımlı Dalış Yönetmeliği. Ankara: TBMM.

T.C.Resmî Gazete, (2020 ). 31074 sayılı Su Altında Korunması Gerekli Kültür ve Tabiat Varlığı Bulunan Bölgelerde Turizm ve Sportif Amaçlı Dalış Alanlarının Belirlenmesin İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik. Ankara: TBMM.

PADI: https://www.padi.com/sites/default/files/documents/2019 – 02/2019%20PADI%20Worldwide%20Statistics.pdf (Erişim Tarihi: 20.01.2021).

Rice, K. (1987). Special Report: SCUBA div-ing: Dive market requires specialized skill and information. Tour and Travel News, 24–27.

Rudenno, V. (2009). Gelibolu Denizden Saldırı. Ankara: ODTÜ Yayıncılık.

Sancar, B. (2020). Çanakkale Birinci Dünya Savaşı Batıkları. Kişisel Fotograf arşivi. Scubaturkiye: https://scubaturkiye.org/padi-nedir/ (Erişim Tarihi: 30.01.2021)

Steamesteem   : http://steamesteem.com/?boilers/yarrow-boiler.html (Erişim   Tarihi:   10.01.2021)

Tabata, R. (1992). ‘Scuba Diving Holidays’, in Special Interest Tourism. Belhaven , New York,: C. M. Hall, and B. Weiler.

Tibiriça, Y., Birtles, A., Valentine, P. & Miller, D. K. (2011). Diving Tourism in Mozambique: An Opportunity at Risk?. Tourism in Marine Environments, 7(3-4), 141-151.

Tschapka, M. K. (2006). Involvement, Motivations and Setting Preferences of Participants in the Adventure Tourism Activity of SCUBA Diving, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Canberra Üniversitesi.

TSSF : https://tssf.gov.tr/yonetmelik-ve-talimatlar/ (Erişim Tarihi: 03.02.2021)

TSSF. (2014). Türkiye Sualtı  Sporları Federasyonu Donanımlı  Dalış Talimatı. İstanbul: TSSF.

Vrasida, M. (2020). Underwater Cultural Heritage Tourism and Diving Tourism Alternatives in the COVID-19 Era in Strategic Innovative Marketing and Tourism in the COVID-19 Era. Cham: Springer Press.

Wikiwand:   https://www.wikiwand.com/en/HMS_Majestic_(1895)   (Erişim   Tarihi:   20.02.2021)

Wilks & Davis (2000). Risk management for scuba diving operators on Australia’s Great Barrier Reef, Tourism Management, 21(6), 591-599.

Wreck Site: https://www.wrecksite.eu/wreck.aspx?99828 (Erişim Tarihi: 01.13.2021).

Wytykowski, P., Nykiel, P., & Zajder, R. (2011). Report of the Expedition Gallipoli 2011. The First Polish Diving Expedition Gallıpolı 2011.

Yıldırım, Y. (2019). SCUBA Dalış Alanlarının Çok Kriterli Karar Analizi ile Sınıflandırılması ve Bu Alanları Kapsayan bir Dalış Seyahati Rotalaması, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Ünivrsitesi, Ankara.

Zeybek, E. (2021). SS Captain Frangos Batığı. Kişisel Fotograf arşivi.


Turist Rehberliği Nitel Araştırmalar Dergisi 2021, 2(1): 23-43: G-20 Ülkelerinde Turist Rehberliği Eğitimi

G-20 Ülkelerinde Turist Rehberliği Eğitimi

Pınar Kılıç UÇMUŞ

PDF (Göster/Preview)


Özet

Dünya’da farklı düzeylerde verilen turist rehberliği eğitimi, Türkiye’de eğitim çeşitliliği açısından ilginç ve eşsiz bir örnektir. Türkiye’de kurs, ön lisans, lisans ve yüksek lisans olmak üzere dört farklı seviyede rehber yetiştirilmektedir. Bu durum turizm akademisinin ilgisini çekmiş, konu hakkında yakın zamanlarda iki ayrı araştırma yapılmıştır. Söz konusu araştırmaların sınırlı sayıda ülke hakkında yapılmış olması, daha geniş bir örneklemin kullanıldığı üçüncü bir araştırmanın yapılmasını gerektirmiştir. Mevcut araştırma, turist rehberliği eğitiminin verildiği seviye ile ülkelerin gelişmişlik düzeyleri arasında bir ilişki olup olmadığı sorusuna cevap aramaktadır. Bu amaçla örneklem olarak G-20 ülkeleri seçilmiş ve rehberlik eğitiminin hangi seviyede verildiği, doküman analizi tekniği ile araştırılmıştır. Araştırma sonuçları G-20 ülkeleri içinde turist rehberliği eğitiminin büyük ölçüde kurs seviyesinde verildiğini göstermiştir. Bu bulgu, ülkelerin gelişmişlik düzeyi ile rehberlik eğitimi arasında bir ilişki olmadığına işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler: Turist Rehberliği Eğitimi, G-20 Ülkeleri, Turist Rehberi


Abstract

Tour guidance education which is given at different levels in world-wide, is an interesting and unique example of educational diversity in Turkey. Guides are being trained with four different levels such as courses, associate’s degree, bachelor and Phd in Turkey. This case has attracted the attention of the tourism academies and two different studies have been conducted on the subject recently. The fact that these studies were conducted on a limited number of countries caused the need of the conducting of a third study using a larger sample. This study seeks an answer to the question of whether there is a relationship between the level of tourist guidance education and the development levels of countries. Because of this purpose; G-20 countries were selected as a sample and the level of guidance training was investigated by using document analysis technique. The results of the research showed that; within the most of the G-20 countries, tourist guidance training is given at the course level. This finding indicates that there is no relationship between the development level of countries and guidance education.

Keywords: Tour Guide Education, G-20 Countries, Tour Guide


Kaynak Göster / Cite This

APA: UÇMUŞ, P. K. (2021). G-20 Ülkelerinde Turist Rehberliği Eğitimi. Turist Rehberliği Nitel Araştırmalar Dergisi 2021, 2(1): 23-43


Kaynakça / References

Agic Portugal (2020). Accession. https://www.agicportugal.com/pt/accession. Erişim Tarihi: 10.12.2020. AGTQ (2020). Becoming a guide. https://www.agtq.org/becoming-a-guide. Erişim Tarihi: 29.11.2020.

Ap, J. & Wong, K. (2001). Case study on tour guiding: Professionalism, issues and problems. Tourism Management, 22. 551-563.

Arslantürk, Y. (2010). Yükseköğretim Düzeyinde Turist Rehberliği Eğitimi Veren Öğretim Kurumlarında Uygulanan Eğitime Yönelik Öğrenci Algılamaları, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi.

Avcikurt, C. , Bilge A. & Geyik, S. (2009). Education And Training Of Tourist Guides In Turkey.

Management and Education Academic Journal, University “Prof. Dr. Assen Zlatarov”, 5 (1), 57-63

Baltacı, A. (2019). Nitel araştırma süreci: Nitel bir araştırma nasıl yapılır?, Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 368-388.

Bowen, G. (2009). Document Analysis as a Qualitative Research Method. Qualitative Research Journal, 9. 27-40

CAST (2020). Tourismo and Training. http://www.cast-turismo.it/en/training/. Erişim Tarihi: 14.12.2020. CEDOM (2003). La Legislatura de la Ciudad Autónoma de Buenos Aires sanciona con fuerza de Ley.

http://www2.cedom.gov.ar/es/legislacion/normas/leyes/ley1264.html. Erişim Tarihi: 28.11.2020

Chowdhary, N. & Prakash, M. (2008). Tour Guide Training In India: A Comparison Of Approach And Content With Other Programs. Journal Of Teaching In Travel & Tourism. 8. 161-191.

Çokişler, N. (2017). Turizm Rehberliği Eğitiminde Çeyrek Asırdır Değişmeyen Parçalanmış Yapı Sorunu, (Editör) Temurci. A, Önal. İ, Tuna. M ve Başoda. A, 3. Turizm Şürası Tebliğler Kitabı, (2): 325-335. Ankara: T.C Kültür ve Turizm Bakanlığı

Degirmencioglu, A. (2001). Türkiye’ de Turizm Rehberliği Eğitimi Üzerine Bir Araştırma. Anatolia: Turizm Araştırmalan Dergisi, 1 (2), 189 – 196

Duman, G. & Milyıl, Z. (2008). Akademik Görüş: “Turist Rehberliği Ve Eğitimi”, Seyahat Ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 5 (4)

Ecemiş, O. (2019). G20 Ülkelerinin Turizm Verileri Üzerine Kümeleme Analizi. (Editor) Akin, A.:

Uluslararası Turizm Uygulamaları. Ankara: Iksad Yayinevi

El-Sharkawy, O. K. (2007). Exploring Knowledge And Skills For Tourist Guides: Evidence From Egypt.

Turismos: An International Multi Disciplinary Journal Of Tourism. 2(2), 77-94.

Eker, N. & Zengin, B. (2016). Turizm Rehberliği Eğitimi Müfredatlarının Uygulama Yeterliliğinin Profesyonel Turist Rehberleri Bakış Açısıyla İrdelenmesi. Turar Turizm Ve Araştırma Dergisi, 5 (2) , 4- 19

Eker, N. & Zengin, B. (2016). Turist Rehberliği Eğitiminin Değerlendirilmesi: Profesyonel Turist Rehberleri Üzerine Bir Uygulama, Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 5 (4), 65-74

ETAR (2018). Isakymas Dėl Gido Pažymėjimo Išdavimo Ir Galiojimo Panaikinimo Tvarkos Aprašo Patvirtinimo: https://www.etar.lt/portal/lt/legalAct/7ef08f309c6311e8b93ad15b34c9248c. Erişim Tarihi: 29.11.2020

Euspert (2014). Work As A Tourist Guide In Germany. https://news.euspert.com/work-tourist-guide- germany/. Erişim Tarihi: 15.12.2020

Eugo (2013). Tour Guide Services. http://eugo.gov.hu/a-z-index/tour-guide-services. Erişim Tarihi: 10.12.2020

Feg (2020). Argos. https://www.feg-touristguides.com/argos.php. Erişim Tarihi: 21.11.2020

Feg (2020). Cyprus Tourism Guides Association. https://feg-touristguides.com/ctga.php. Erişim Tarihi: 16.12.2020

Feg (2020). Ireland. https://www.feg-touristguides.com/atgi.php. Erişim Tarihi: 18.12.2020

Feg (2020). Malta Union of Tourist Guides. https://www.feg-touristguides.com/mtug.php. Erişim Tarihi: 30.11.2020

Feg (2020). The Union Of Licensed Tourist Guides Of the Ionian Islands And Panhellenic Federation Of Tourist Guides. https://www.feg-touristguides.com/ultg.php Erişim Tarihi: 16.12.2020

Feg (2020). Proguides. https://www.feg-touristguides.com/proguides.php. Erişim Tarihi: 1.12. 2020

Feg (2020). Turistførerforeningen. https://www.feg-touristguides.com/turistforerforeningen.php. Erişim Tarihi: 15.12.2020

Foley, G. (1995). Understanding Adult Education and Training, Australia: Allen and Unwin

Guidor (2020). GiVak-examens en assessments. https://guidor.nl/nl/over-guidor/opleiding-tot-gids. Erişim Tarihi: 15.12.2020

Studygid (2020). News For Guide Translators http://www.studygid.ru/gids/ . Erişim Tarihi: 28.11.2020

Gobmx (2020). Acreditación De Guía De Turistas. https://www.gob.mx/tramites/ficha/acreditacion-de- guia-de-turistas/SECTUR3121. Erişim Tarihi: 8.12.2020

Institute Of Tourist Guiding (ITG) (2020). Courses Running. https://www.itg.org.uk/courses/courses- running/. Erişim Tarihi: 15.11.2020

Info de Cordoba (2019). Registro Guias Turismo https://infodecordoba.com.ar/registro-guias-turismo/ . Erişim Tarihi: 1.12.2020

Irish Point Of Single Contact (IPSC) (2019).Tourist Guide http://www.pointofsinglecontact.ie/browse-by-sector/travel-and-tourism/tourist-guide.html#:~:text =While%20there%20is%20no%20requirement,law%20(i.e.%20tax%20etc). Erişim Tarihi: 17.12.2020

Inui, Y., Wheeler. D & Lankford S. (2006), Rethinking Tourism Education: What Should Schools Teach?

. Journal of Hospitality, Leisure, Sport and Tourism Education, 5(2), 25-35.

İşçeli, Z. & Kılıç, G. (2018). Lisans Düzeyinde Turizm Rehberliği Eğitimi Veren Fakültelerin Müfredatlarının İncelenmesi. Turist Rehberliği Dergisi (TURED), 1 (1) , 41-56

Japan Tourism Agency  (2020). Licensed  Guide  Interpreter https://www.mlit.go.jp/kankocho/en/shisaku/kokusai/tsuyaku.html. Erişim Tarihi: 12.11.2020

Kıral, B. (2020). Nitel Bir Veri Analizi Yöntemi Olarak Doküman Analizi. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8 (15), 170-189

Kotga (2014). What Is A Tourist Interpreter Guide? http://www.kotga.or.kr/guide/guide.php. Erişim Tarihi: 21.11.2020

Kozak, M. A. (2009). Akademik Turizm Eğitimi Üzerine Bir Durum Analizi, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Bahar, 22, 1-20.

Kronenberg, M.& Szczecinska, J. (2013). Overall Desk Research On Situation Of Tourist Guides In Context Of Working With People With Intellectual Disabilities And/Or Learning Difficulties. T-GUIDE Tourist Guides For People With Intellectual Disability And/Or Learning Difficulties In Europe, Del. Nr 15 – WP4.

Kusluvan, S. & Çeşmeci, N. (2002). Türkiye’de Turist Rehberliği Eğitiminin Sorunları ve Yeniden Yapılandırılması. Turizm Eğitimi Workshop-Konferans 11-13 Aralık 2002 Bildiri Kitabı, 241-245, Ankara: Aren Ajans.

Kurzy     (2020).     Sprievodca     V     Cestovnom     Ruchu     –               Akreditovaný   Kurz,  300 Hod. https://www.kurzy.sk/kurzy/79717/sprievodca-v-cestovnom-ruchu-akreditovany-kurz-300-hod- trnava?fbclid=IwAR1A_OHlTBG7pU8K6NWm-3KTAb2fuEzc0bPtTcwnyuVLKo0l1-vssgcT4Ow.

Erişim Tarihi: 05.01.2021

Legifrance (2011). Publics concernés: guides  conférenciers. https://www.legifrance.gouv.fr/jorf/id/JORFTEXT000024433748/. Erişim Tarihi: 30.11.2020

Likumi (2017). Legal Acts of Republic of Latvia. https://likumi.lv/ta/en/en/id/50026. Erişim Tarihi:16.12.2020

Lovrentjev, S. (2015). Education of Tourist Guides: Case of Croatia. Procedia Economics and Finance. 23. 555-562.

McCulloch, G. (2004). Documentary Research: In Education, History and the Social Sciences. London: RoutledgeFalmer.

Merriam, S. B. (2009). Qualitative Research, A Guide To Design And Implementation. San Francisco: John Wiley-Sons

Michael F., Christie, M. F & Mason, P. A. (2003). Transformative Tour Guiding: Training Tour Guides To Be Critically Reflective Practitioners, Journal of Ecotourism, 2(1), 30-31

Ministery Of Interior Of Slovak Republic (MINV) (2020). Tourist Guide. https://www.minv.sk/?tourist- guide-2. Erişim Tarihi: 29.11.2020

MFA (2011). Dış İşleri Bakanlığı. http://www.mfa.gov.tr/g-20-tr.tr.mfa. Erişim Tarihi:23.03.2021 Ministery   Of    Tourism  Of  Saudi  Arabia         (2020).         Tourism      Licensing

https://mt.gov.sa/en/TourismInvestment/TourismLicensing/Pages/default.aspx. Erişim Tarihi:16.12.2020

Mogalakwe, M. (2006). The Use Of Documentary Research Methods In Social Research. African Sociological Review, 10(1), 221-230.

Navet (2017). For the first time in Bulgaria regulations for exercising the professions of “Tourist Guide”,”Mountain Guide” and  “Ski Instructor” are introduced. https://www.navet.government.bg/en/for-the-first-time-in-bulgaria-regulations-for-exercising-the- professions-of-tourist-guide-mountain-guide-and-ski-instructor-are-introduced Erişim Tarihi: 1.12.2020

Nebioğlu, K. G. (2009). Türkiye’de Profesyonel Turist Rehberliği Eğitiminde Kültür ve Turizm Bakanlığı Tarafından Düzenlenen Turist Rehberliği Eğitimlerinin Uzaktan Eğitim Modeli İle Verilmesi Üzerine Bir

Araştırma. Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi, Kültür ve Turizm Bakanlığı, Araştırma ve Eğitim Genel Müdürlüğü.

Nunes, A. B. (2003). Government Expenditure On Education, Economic Growth And Long Waves: The Case Of Portugal. Paedagogica Historica, 39(5), 559-581.

Öter, Z. & Çokişler, N. (2014). Türkiye’de Turist Rehberliği Eğitimi Veren Eğitim Kurumlarına Yönelik Bir Araştırma. 15. Ulusal Turizm Kongresi Bildiriler Kitabı, 13-16 Kasım 2014, Ankara, 196-209.

Özkan, U. (2019). Eğitim Bilimleri Araştırmaları İçin Doküman İnceleme Yöntemi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık

Pond, K. L. (1993). The Professional Guide, New York: Van Nostrand Reinhold.

Ponting, S. S. A. (2009). Exploring Practitioner Conceptualizations Of Professionalism And The Impact Of Professionalization On The Work Of Australian Eco Tour Guides. Journal of Ecotourism. 1. 133-148.

Resmi  Gazete  (Sayı:  28331)  (2012)  https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2012/06/20120622-2.htm.

Erişim Tarihi: 17.11.2020

Scielo (2019). Tour Guide Competencies: A Study Of Vocational Programs In Brazil. https://www.scielo.br/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S1982-61252019000300036. Erişim Tarihi: 8.12.2020

Selim, S., Purtaş Y., & Uysal, D. (2014). G-20 Ülkelerinde Eğitim Harcamalarının Ekonomik Büyüme Üzerindeki Etkisi. Optimum Ekonomi ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 1 (2)

Soykan, F. (2002). Profesyonel Turist Rehberliği Kurslarındaki Derslerin Yeniden Değerlendirilmesi ve Türkiye’nin Turizm Coğrafyası Dersine Eleştirisel Yaklaşımı. Turizm Eğitimi Konferansı– Workshop (11- 13 Aralık 2002) Bildiriler Kitabı. Ankara: Turizm Bakanlığı, Turizm Eğitim Genel Müdürlüğü,

St. Lawrence Quebec (SLC) (2020). Quebec local Tour Guide. https://slc.qc.ca/future- students/continuing-education-formation-continue/quebec-local-tour-guide. Erişim Tarihi: 29.11.2020

Strauss, A. & Corbin, J. (1998). Basics Of Qualitative Research: Techniques And Procedures For Developing Grounded Theory. London: Sage.

Stephens M., Warren, L. K. & Harner, A. L. (2016). Comparative Indicators Of Education in the United States and Other G-20 Countries: 2015. American Institutes For Research. NCES 2016-100.

Tang, H. B. (1989). Introduction To Tourism, Hao-Fung, Taipei, Taiwan

Tanrısever, C, Bektaş, İ & Koç, D. (2019). Dünyada Turist Rehberliği Eğitimi. Turist Rehberliği Dergisi (TURED) , 2 (1) , 44-56.

TAR (2018). Dėl Gido pažymėjimo išdavimo ir galiojimo panaikinimo tvarkos aprašo patvirtinimo.

https://www.e-tar.lt/portal/lt/legalAct/7ef08f309c6311e8b93ad15b34c9248c Erişim Tarihi: 9.12.2020

The Daily Record (2010). Segway tour operator sues D.C. over rules. https://thedailyrecord.com/2010/09/19/segway-tour-operator-sues-dc-over-rules/. Erişim Tarihi: 8.12.2020

TourismTattler (2019). How to Become a Tourist Guide in South Africa. https://www.tourismtattler.com/articles/guiding-tourists/how-to-become-a-tourist-guide-in-south-africa/

.Erişim Tarihi: 22.11.2020

TUREB. (2020). http://www.tureb.org.tr/.Erişim Tarihi: 17.12.2020

Türker. A, Güzel F.O & Türker G. O (2016), Turizm Aktörü Olarak Profesyonel Turist Rehberlerinin Türkiye’deki Rehberlik Eğitim Sistemine Bakış Açılarını Belirlemeye Yönelik Bir Odak Grup Çalışması,

17. Ulusal Turizm Kongresi, Akademi Sektör Buluşması, 336-350, Detay Yayıncılık: Ankara

TYRKYS (2019). Kurz Průvodce cestovního ruchu. https://www.tyrkys.cz/1.html. Erişim Tarihi: 21.11.2020

UNDP (2019). Human development index. http://hdr.undp.org/en/content/2019-human-development- index-ranking. Erişim Tarihi: 26.11.2020

UNDP                  (2019).                  HDI.                             http://hdr.undp.org/en/content/human-development- indexhdi#:~:text=The%20Human%20Development%20Index%20(HDI,each%20of%20the%20three%2 0dimensions.Erişim Tarihi: 26.11.2020

UNWTO                        (2019).                        International                        Tourism                                       Trends.

https://www.eunwto.org/doi/epdf/10.18111/9789284422456 . Erişim Tarihi: 21.03.2021

Victorian           Skills           Gateway           (2020).           Certificate           III                          In                 Tourism. https://www.skills.vic.gov.au/s/coursedetails?jt=0&id=SIT30116&to=1&type=course&keyword=Certifi cate+III+in+Tourism&ft=1.Erişim Tarihi: 5.12.2020

VisitTallinn   (2019).   Tallinna    Giidid                       https://visittallinn.ee/est/professionaal/praktiline-info/tallinna- giidid/kuidas-saada-giidiks#kuidas-saada-giidiks Erişim Tarihi: 14.12.2020

VisitBeijing (2020). Information about Tour Guides in China. http://english.visitbeijing.com.cn/a1/a- XB42XC6E3AB1BB421D9A2D Erişim Tarihi: 20.11.2020

Yenipinar, U. & Zorkirişçi, A. (2013). Türkiye ve Avrupa Birliği Ülkelerinde Turist Rehberliği Eğitimi.

Cag University Journal of Social Sciences. 10. 111-136.

Yenipınar, U. & Kardaş, K. (2019). Turizm Rehberliği Bölümleri Müfredat Geliştirme Önerisi, Journal of Travel and Tourism Research 15 (2019) 01-26

Yuka, I. , Daniel, W & Samuel, L. (2006). Rethinking Tourism Education: What Should Schools Teach?

Journal of Hospitality, Leisure, Sports and Tourism Education. 5. P:33

WFTGA (2018). Austria. http://wftga.org/guideapedia/austria-1. Erişim Tarihi: 20.11.2020

WFTGA (2020). Germany. http://www.wftga.org/guideapedia/germany/munich Erişim Tarihi: 19.11.2020

WFTGA (2020). Sweden http://www.wftga.org/guideapedia/sweden/stockholm Erişim Tarihi: 15.12.2020 WFTGA (2018). Indonesia http://www.wftga.org/guideapedia/indonesia.Erişim Tarihi: 09.12.2020


Turist Rehberliği Nitel Araştırmalar Dergisi 2021, 2(1): 1-22: Ulusal Alanyazında Turist Rehberliği Mesleğine Atfedilen Rollerin İncelenmesi

Ulusal Alanyazında Turist Rehberliği Mesleğine Atfedilen
Rollerin İncelenmesi

Bulut Cem CANER

PDF (Göster/Preview)


Özet

Bu araştırma rehberlik eğitimi ile ilgili akademik çalışmalarda turist rehberliği mesleğine atfedilen roller incelemektedir. Bu amaçla sadece ilgili ulusal alanyazın taranmıştır. Bu durum araştırmanın sınırlılıklarından birini oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında rehberlik eğitimi ile ilgili ulaşılabilen en eski tarihli kaynaklardan itibaren rehberlik mesleğine atfedilen rollerin günümüze kadar ne şekilde belirtildiği sorusuna cevap aranmıştır. Turist rehberliği eğitimi ile ilgili elimizdeki en eski kaynaklar 1992 yılına gitmektedir. Bu tarihten itibaren mesleğe atfedilen rollerin ne olduğu ve ne şekilde değiştiği turizm alanyazınında ele alınmamış bir konudur. Bu sebeple araştırmada ilgili alanyazın taranarak rehberlik eğitimi üzerine hazırlanmış çalışmalarda mesleğin önemi ve misyonu hakkında bildirilen görüşler derlenmiştir. Döküman analizi yöntemiyle gerçekleştirilen araştırma sonucunda rehberlik mesleğine dair tam 21 rol tanımı tespit edilmiştir. Bu roller ülke imajına katkı sağlama, yönetici, arabulucu, tanıtıcı, eğlendirici, bilgi aktarıcısı, ilk izlenimi oluşturma, turist deneyimi üzerinde etki yaratma, ön yargı kırıcı, problem çözücü, telafi edici, kültür elçisi, pazarlamacı kalite, yükseltici, temsilci, destinasyona bağlılık oluşturma, tura anlam katma, turu başarıya ulaştırma, destinasyon ekonomisine katkı sağlama, turistin beklentisini karşılama şeklindedir. Araştırma bulguları araştırmacılar tarafından rehberlik mesleğine atfedilen rollerin yeniden değerlendirilmesi gerektiğini işaret etmektedir. İlerleyen yıllar ile beraber alanyazında rehberlik mesleğine atfedilen rollere yenileri eklense de kökten bir değişim yaşanmadığı görülmüştür.


Anahtar Kelimeler: Turist rehberliği, turist rehberi rolleri, rehberlik eğitimi, alanyazın


Abstract

This research examines the roles attributed to the tourist guiding profession in academic studies on guidance education. For this purpose, only the relevant national literature has been scanned. This situation constitutes one of the limitations of the study. Within the scope of the research, an answer was sought to the question of how the roles attributed to the guidance profession have been specified until today, starting from the oldest available sources on guidance education. The oldest resources we have on tourist guide training date back to 1992. Since this date, what the roles attributed to the profession and how they have changed is an issue that has not been addressed in the tourism literature. For this reason, the relevant literature was scanned and the opinions expressed about the importance and mission of the profession in studies prepared on guidance education were compiled. As a result of the research conducted with the document analysis method, 21 role definitions regarding the guidance profession were determined. These roles are contributing to the country’s image, manager, mediator, promoter, entertainer, information transmitter, correct use of information first impression, creating an impact on the tourist experience, breaking prejudice, problem solving, compensating, cultural ambassador, marketing quality, promoter, representative, commitment to the destination creating, adding meaning to the tour, making the tour successful, contributing to the destination economy, meeting the expectations of the tourist. Research findings indicate that the roles attributed to the guidance profession by researchers should be re-evaluated. With the following years, although new roles attributed to the guidance profession were added to the roles in the literature, it was observed that there was no radical change and some role definitions continued to be used.

Keywords: Tourist guide, tourist guide roles, guide education, literature


Kaynak Göster / Cite This

APA: Caner, C. B. (2021). Ulusal Alanyazında Turist Rehberliği Mesleğine Atfedilen Rollerin İncelenmesi. Turist Rehberliği Nitel Araştırmalar Dergisi, 2 (1): 1-22


Kaynakça / References

Ahipaşaoğlu, S. (2002). Türkiye’de Turist Rehberliği Eğitiminin Rehber Gereksinimine Uygun Olarak Planlanması, Turizm Eğitimi Konferansı – Workshop, Turizm Bakanlığı, Turizm Eğitim Müdürlüğü, Ankara, 2002, 221-233.

Akmel, J. (1992). Turist Rehberliğinde Üniversite Eğitimi, Turizm Eğitimi Konferansı-Workshop, Turizm Bakanlığı, Turizm Eğitim Genel Müdürlüğü, Ankara, 1992, ss.219-222.

Ap, J. & Wong, K. K.F. 2001. Case study on tour guiding: Professionalism, issues and problems.

Tourism Management, 22(5): 551–563.

Arslantürk, Y., Küçükergin, F.N. & Apalı, Z. (2016). Turist Rehberliği Eğitiminde Güncel Durum ve Kavram Karmaşası. 17. Ulusal Turizm Kongresi, 20-23 Ekim, Muğla-Bodrum, 915-922.

Atasoy Ö.A. (1994). Türkiye’de Tur Yöneticisi ve Turist Rehberlerinin Eğitimi, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, ss. 91 – 106

Birdir, S. S., & Taşbey, S. (2020) Yerli Turistlerin Profesyonel Turist Rehberlerinden Beklentilerinin İncelenmesi. Çukurova Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24 (2), 231-250.

Cansu, E. (2018). Profesyonel Turist Rehberlerinin Eğitim-Öğretim Dönemlerinde Aldıkları Yabancı Dil Eğitiminin Mesleki Açıdan Yeterliliği, Yüksek Lisans Tezi, Kastamonu Üniversitesi.

Cansu, E, & Tanrısever, C. (2020). Turist Rehberlerinin Yabancı Dil Eğitimleri Üzerine Bir Araştırma  A Study on Foreıgn Language Traınıngs of Tourıst Guıdes. Turar Turizm ve Araştırma Dergisi, 9 (1), 26-44.

Cohen, E. (1985). The Tourist Guide: The Origins, Structure and Dynamics of a Role. Annals of  Tourism Research, 12 (1), 5-29.

Çakır, A. (2010). Profesyonel Turist Rehberlerinin Çalışma Biçimi ve Mesleki Eğitim Süreleri ile İş Tatminleri Arasındaki İlişki, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.

Çalık, A. Ö., & Tahmaz, S. (2012). Uzaktan Eğitimde Bir Model Önerisi: Turist Rehberliği Eğitimi,

Turizm Eğitimi Konferansı – Tebliğler 17-19 Ekim 2012 Bildiri Kitabı, Ankara: MRK.

Çokal, Z. (2015). Bir kültür elçisi olarak profesyonel turist rehberinin turistlere aktarılan kültürel değerlere katkısına yönelik turist algılamaları: Kapadokya örneği, Yüksek Lisans Tezi, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Nevşehir.

Çokişler, N. & Öter, Z. (2014). Türkiye’de Turist Rehberliği Eğitimi Veren Eğitim Kurumlarına Yönelik Bir Araştırma, 15. Ulusal Turizm Kongresi, 13-16 Kasım, Ankara: Gazi Üniversitesi, Bildiriler Kitabı, 196-209.

Çokişler N. (2017). “Turizm Rehberliği Eğitiminde Çeyrek Asırdır Değişmeyen Parçalanmış Yapı Sorunu”. 3. Turizm Şurası Tebliğler Kitabı (1-3 Kasım 2017). Cilt 2 (2017) 324-335.

Değirmencioğlu, A. Ö. (1998). Türkiye’de Turizm Rehberliği Eğitimine Bir Yaklaşım, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Turizm Eğitimi Anabilim Dalı.

Değirmencioğlu, A. Ö. (2001). “Türkiye’de Turizm Rehberliği Eğitimi Üzerine Bir Araştırma”, Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, Sayı:12, 189- 199.

Deveci, B. ve Aymankuy, Y. (2017). Uluslararası Skal ödülü “turizm eğitim oscarı” almış turizm rehberliği eğitimi veren yükseköğretim kurumlarının hizmet kalitesi ölçümü: turizm rehberliği öğrencileri üzerine bir araştırma. The Journal of Academic Social Science, 45, 410-433.

Duman, G. & Mı̇lyıl, Z. (2008). Akademik Görüş: Turist Rehberliği ve Eğitimi. Seyahat ve Otelİşletmeciliği Dergisi , 5 (4).

Erdem, B. & Etiz, N. (2012). Turist Rehberliği Bölümü Öğrencilerinin Rehberlik Tatbikat Gezisi Algıları: Balıkesir Üniversitesi TİOYO Örneği, Turizm Eğitimi Konferansı Tebliğler, 323-335, Ankara, Türkiye, 2012.

Eker N. (2015). Profesyonel Turist Rehberleri Bakış Açısıyla Turizm Rehberliği Eğitim Müfredatlarının Uygulama Yeterliliği. Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Turizm İşletmeciliği Bilim Dalı

Eker, N., Kaya, C. & Zengin, B. (2019). Turist Rehberliği Eğitimi – Tourist Guding Training (pp.59 –

99) Publisher: Detay Yayincilik, Ankara, Türkiye

Eker, N, Zengin, B. (2016). Turizm Rehberliği Eğitimi Müfredatlarının Uygulama Yeterliliğinin Profesyonel Turist Rehberleri Bakış Açısıyla İrdelenmesi. Turar Turizm ve Araştırma Dergisi, 5 (2), 4- 19.

Eker, N. & Zengin, B. (2016). “Turist Rehberliği Eğitiminin Değerlendirilmesi: Profesyonel Turist Rehberleri Üzerine Bir Araştırma”. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 5(4), 65-74.

Ercenk, G. (1992). Turist Rehberliği Mesleğinin Sorunları ve Çözüm Önerileri. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 1.

GENÇ, Ö. (1992). “Rehberlik Eğitimine Eleştirel Bir Yaklaşım”, Turizm Eğitimi Konferansı, Bildiriler Kitabı, Turizm Bakanlığı Turizm Eğitim Genel Müdürlüğü, Ankara, 215-217.

Gökçe, S. (2016). Lisans Düzeyinde Turizm Rehberliği Eğitimi Verilen Üniversitelerde Sanat Tarihi Eğitiminin Mesleki Turizm Eğitimindeki Yerine Yönelik Bir Değerlendirme, Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü,Yüksek Lisans Tezi, Aydın.

Gül, T. (2012). “Türkiye’deki Turizm Rehberliği Öğretim Programlarının Değerlendirilmesi”, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi.

Gündüz, S. (2002). Turist Rehberliği Eğitimi ve Üniversitelerle Turizm Bakanlığı Arasındaki Koordinasyona Yönelik Bir Model Önerisi. Turizm Eğitimi Konferans-Workshop. Ankara, Türkiye, 2002.

Güven, Ö.Z. & Ceylan, U. (2014). Lisans ve Ön Lisans Düzeyinde Turizm Rehberliği Eğitimi Veren Okullardaki Müfredatların Turizm Rehberliği Meslek Yönetmeliğine Uygunluğunun İncelenmesi, Gazi Üniversitesi Turizm Fakültesi 15. Ulusal Turizm Kongresi Bildiriler Kitabı, Ankara.

Güzel, Ö., Türker, A. & Türker G. Ö. (2012). Turizm Aktörü Olarak Profesyonel Turist Rehberlerinin Türkiye’deki Rehberlik Eğitim Sistemine Bakış Açılarını Belirlemeye Yönelik Bir Odak Grup Çalışması. Turizm Eğitimi Konferansı –Workshop (17-19 Ekim 2012) Bildiriler Kitabı, Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı, Araştırma ve Eğitim Genel Müdürlüğü, 336-350.

Güzel, Ö., Gök, G. A. & Büyüker İ. D. (2013). Duygusal emek ve işten ayrılma niyeti ilişkisi: Turist rehberleri üzerinde bir araştırma, Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, Eylül-Aralık, 10 (3), s.107- 122.

Güzel, F., Kalın V., Nacak E. & Bilgi E. (2019). Turist Rehberi Adaylarının 2019 Yılı Eğitim Uygulama Gezisine Yönelik Algıları: Nitel Bir Araştırma. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 3(3), 575 – 595.

Hacıoğlu, N. (2008). Türkiye’de Profesyonel Turist Rehberliği Eğitimine Yeni Bir Yaklaşım. III. Balıkesir Ulusal Turizm Kongresi (17-19 Nisan 2008) Bildiriler Kitabı, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Hacıoğlu, N. & Demirbulat, Ö. G. (2014). Türkiye’de Turizm Rehberliği Eğitiminin İlgili Mevzuat Çerçevesinde Kavramsal Analizi. 15. Ulusal Turizm Kongresi (13-16 Kasım 2015), ss.170-185, Gazi Üniversitesi, Ankara.

Holloway, J. C. (1981). “The Guided Tour A Sociological Approach.” Annals of Tourism Research 8(3): 377-402.

İşçeli, Z. & Kılıç, G. (2018). “Lisans Düzeyinde Turizm Rehberliği Eğitimi Veren Fakültelerin Müfredatlarının İncelenmesi”. Turist Rehberliği Dergisi (TURED), 1(1), 41- 56.

Kalyoncu, M. & Yuksek, G. (2017). The Effect of Impression Management Techniques, Journal of Tourism and Hospitality Management, 5(1), 15-25.

Karaçal, İ. & Demirtaş, N. (2002). 4702 Sayılı Yasa Uygulamalarının Turizm Rehberliği Eğitimine Etkisi, Turizm Eğitimi Konferansı–Workshop, Bildiriler Kitabı, Turizm Bakanlığı, Ankara, 173- 184.

Karaman, S., Köroğlu, Ö. & Köroğlu, A. (2012). Turizm Rehberliği Eğitimi Alan Öğrencilerin Rehberlik Eğitimine Yönelik Düşüncelerinin Belirlenmesi Üzerine bir Araştırma. Turizm Eğitimi Konferansı – Workshop (17-19 Ekim 2012) Bildiriler Kitabı, Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı, Araştırma ve Eğitim Genel Müdürlüğü, 351-362

Kıral, B. (2020). Nitel Bir Veri Analizi Yöntemi Olarak Döküman Analizi. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15. 170–189.

Korkmaz, S., Temizkan, S. P. & Temizkan, R. (2011). Hizmet İçi Eğitim Seminerlerinin Profesyonel Turist Rehberlerinin Turizm Pazarlamasındaki Rolüne Etkisi, İşletme Araştırmaları Dergisi 3(2), 17-36.

Kuşluvan, S. & Çeşmeci, N. (2002, 11-13 Aralık). Türkiye’de Turist Rehberliği Eğitiminin Sorunları ve Yeniden Yapılandırılması, Turizm Eğitimi Konferans-Workshop, T.C. Turizm Bakanlığı Turizm Eğitimi Genel Müdürlüğü, Ankara.

Kürkçü, M. (2016). Turist Rehberliği Eğitimi Konusunda Değerlendirmeler, 17. Ulusal Turizm  Kongresi Bildiriler Kitabı 20-23 Ekim 2016, Muğla, 1098-118

Kürkçü, M. (2018). Rehber Adayları Gözünden Turist Rehberliği Bölümleri Ders Programları ve Uygulamadaki Yanlışlıklar. Mediterranean Journal of Humanities, 8(2), 437-449.

Yılmaz, G. Ö. (2011). Lisans Düzeyinde Turist Rehberliği Eğitimi Alan Öğrencilerin Mesleğe Bakış Açılarının Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14 (26), 281.298.

Özsoy, A. & Çokal, Z. (2018). Türkiye’de Turist Rehberliği Alanında Yayımlanmış Lisansüstü Tezlerin Bibliyometrik Analizi (1989-2018). 2. International EMI Entrepreneurship and Social Sciences Congress (s. 1404-1414). 9-11 Kasım 2018, Nevşehir.

Öztaş, K. (1997, 05-07 Aralık). Meslek Yüksekokulları Rehberlik Ders Programlarının Bölgesel Rehberlik Açısından Değerlendirilmesi ve Selçuk Üniversitesi Kazım Karabekir ve Taşucu Myo’ları Rehberlik Programlarına Analitik Yaklaşım, Hafta Sonu Semineri IV: Türkiye’de Turizmin

Gelişmesinde Turist Rehberlerinin Rolü, Nevşehir Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Yüksek Okulu, Nevşehir.

Polat, T. (2001). Seyahat İşletmelerinde Profesyonel Turist Rehberliği, Rehberlik Mesleğinin Sorunları ve Çözüm Önerileri Üzerine Bir Alan Araştırması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.

Sezerel, H. & Özoğul, T. (2019). Öğrenciyi Merkeze Almak: Turist Rehberliği Eğitiminde Uzman Mantosu Yaklaşımı. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 20 (1), 167-197.

Şahin, B., Kaya, S., Cesur, S., Özkul, E. & Uca, S. (2021). Profesyonel Turist Rehberlerinin Kaçak Rehberlik Faaliyetlerini Algılamalarına Yönelik Bir Araştırma . Troy Academy , 6 (1) , 232-248.

Tanrısever, C., Bektaş, İ. & Koç, D. E. (2019). Dünya’da Turist Rehberliği Eğitimi. Turist Rehberliği Dergisi, 2 (1), 44-56.

Taş, E. (2019). Lisans Düzeyinde Turizm Rehberliği Eğitiminde Mesleki İngilizce Dersine Yönelik Bir Değerlendirme, Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Turizm Rehberliği Anabilim Dalı, İzmir.

Taşkın, G. (2021). Toplumun Turist Rehberliği Algısı: Ekşi Sözlük Üzerine Bir İnceleme. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 5 (1), 48-60 .

Temizkan, S. P. (2010). Profesyonel Turist Rehberlerinin Turizm Pazarlamasındaki Rolüne Etkisi Açısından Hizmetiçi Eğitim Seminerleri. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Ankara.

Temizkan, S. P. & Ergün, B. (2018). Türkiye’de Turist Rehberliği Öğretiminin Değerlendirilmesi. Turist Rehberliği Dergisi (TURED), 1 (2), 95-104.

Tetik, N. (2006). Türkiye’de Profesyonel Turist Rehberliği ve Müşterilerin Turist Rehberlerinden Beklentilerinin Analizi (Kuşadası Örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.

Timur, T. (2019). Turist Rehberliği Eğitiminde Memnuniyet, Mesleki Yeterlilik ve Mesleği İcra Niyeti İlişkileri, Doktora Tezi Eskişehir Osmangazi Üniversitesi

Türksoy, A. & Yürik, E. Ö. (1997, 05-07 Aralık). İki Yıllık Meslek Yüksekokullarında Rehberlik Programları ve Ege Üniversitesi, Çeşme Meslek Yüksekokulu Örneği, Hafta Sonu Semineri IV: Türkiye’de Turizmin Gelişmesinde Turist Rehberlerinin Rolü, Nevşehir Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Yüksek Okulu, Nevşehir.

Yağcı, K., Efendı̇, M. & Akçay, S. (2019). Turist Rehberliği Öğrencilerinin Uzaktan Eğitim Kavramına Bakış Açıları. Journal of Travel and Tourism Research, (14), 118-136 .

Yenen, Ş. (2002, 11-13 Aralık). Turist Rehberliği Eğitiminde, Niteliksel ve Niceliksel Planlamada Turizm Bakanlığı, Yüksek Öğretim Kurumu ve Meslek Kuruluşları Arasındaki İşbirliğinin Önemi, Turizm Eğitimi KonferansWorkshop, T.C. Turizm Bakanlığı Turizm Eğitimi Genel Müdürlüğü, Ankara.

Yenipınar, U. & Zorkirişçi A. (2013). Türkiye ve Avrupa Birliği Ülkelerinde Turist Rehberliği Eğitimi.

Cag University Journal of Social Sciences, 10(2), 111-136.

Yıldız, R., Kuşluvan, S. & Şenyurt, Y. (1997). Turist Rehberliği Öğretiminde Yeni Bir Model: Nevşehir Turist Rehberliği Bölümü Programı ve Değerlendirilmesi, Erciyes Üniversitesi Nevşehir Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Yüksekokulu Hafta Sonu Semineri IV, 9-14.

Yıldız, S. & Demirel, B. U. (2008). Türkiye’de Profesyonel Turist Rehberliği Eğitimi Bağlamında  Kültür ve Turizm Bakanlığı Kurs Programının İncelenmesi. III. Balıkesir Ulusal Turizm Kongresi (17- 19 Nisan 2008) Bildiriler Kitabı, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım, 255-260.

Zhang, H. Q. & Chow, I. (2004). Application of İmportance-Performance Model in Tour Guides’ Performance: Evidence From Mainland Chinese Outbound Visitors in Hong Kong. Tourism Management, 25(1), 81–91