Turist Rehberliği mesleği, Türk turizminin önemli yapı taşlarından biridir. Türkiye’de bu iş kolu, özellikle 19. Yüzyıl Osmanlı’sında önemli hale gelmiş, 20.Yüzyılın başlarında cereyan eden savaşlar esnasında ise meslek kısmen de olsa başıboş bırakılmıştır. Cumhuriyet Dönemi ile birlikte yeniden ivme kazanan turist rehberliği, ilk tercüman rehber kurslarıyla birlikte artık profesyonelleşme yolunda ilerlemeye başlamış, ilk yönetmeliğine ise 1971 yılında kavuşmuştur. 1971 yılından 2012 yılına kadar geçen 41 yıllık süre içerisinde meslek, yönetmeliklere bağlı bir iş kolu olarak devam etmiştir. 7 Haziran 2012 tarihinde yayınlanan “Turist Rehberliği Meslek Kanunu” ile birlikte artık turist rehberliği, tam anlamıyla sınırlarının kanunla çizildiği bir meslek halini almıştır. Turist rehberliği mesleği açısından 2012 yılını bir “milat” olarak kabul etmek mümkündür. Turist Rehberliği Meslek Kanunu sonrasında bu mesleğe yönelik gerçekleştirilen bilimsel çalışmaların sayısından da ciddi bir artışın meydana geldiği görülmektedir. Ancak birçok disiplinde olduğu gibi turist rehberliği alanında günümüze kadar gerçekleştirilen akademik çalışmalarda da pozitivizm, hakim paradigma olmuştur.

Öznesi insan olan turist rehberliğinde, pozitivist yaklaşımla birçok sorunun nedenlerini irdelemenin ne kadar mümkün olduğu önemli bir tartışma konusudur. Zira bu gün turist rehberliği alanında ulusal bazda yapılan pek çok yayında da turist rehberliği mesleğinin icra edilmesinden, yasal düzenlemelerin sorunlu yanların, yasa dışı rehberlik faaliyetlerinden turist rehberliği eğitim kademelerine kadar pek çok problem ortaya atılmakta ve tüm bu sorunlar çözüm beklemektedir. Dolayısıyla turist rehberliği alanında, verilerinin görüşme, odak grup, katılımlı gözlem gibi farklı yöntem ve tekniklere odaklanan nitel araştırmalara daha fazla ihtiyaç duyulduğu bir gerçektir. Diğer bir değişle; doğrudan sorunun kaynağına inip, derinlemesine bilgi elde etme odaklı ve tümevarım merkezli araştırmaların anket tekniği ile elde edilen bilgilerden daha gerçekçi olacağı görüşü ortaya çıkmaktadır.

Bu amaç doğrultusunda kurulan Turist Rehberliği Nitel Araştırmalar Dergisi, turist rehberliği ile arkeoloji ve sanat tarihi gibi farklı disiplinlerle ilişkili keşifsel çalışmaları yayınlamayı hedeflemektedir. Derginin yayın dili Türkçedir. Dergiye makale gönderecek olan yazar(lar), dergi yazım kurallarında belirtilen şablona uygun olarak makalelerini göndermeleri gerekmektedir. Yayın hayatını elektronik ortamda sürdüren Turist Rehberliği Nitel Araştırmalar Dergisi’nde, Haziran ve Aralık olmak üzere yılda iki sayı yayınlanmaktadır. Yayın sürecinin hiçbir aşamasında yazar(lar)dan herhangi bir ücret talep edilmez.